Communicatiespecialist / Acteur/ Presentator

Het gevoel om kampioen te zijn !!

Het weekend van 28 en 29 mei was een top weekend. Er gebeurde iets wat ik aanmerk als onvergetelijk: er werd opnieuw geschiedenis geschreven. Iedereen heeft ooit wel een voetbal wedstrijd gezien. Sommige wedstrijden zijn saai en sommige weer spannend. Wat maakt een voetbal wedstrijd nou zo spannend? Komt de spanning doordat een elftal kampioen kan worden of  wordt de spanning opgewekt doordat er veel kansen worden gemist en een partij uiteindelijk scoort en wint? Ik speel al precies 20 jaar voetbal en in 2008 werd ik voor het eerst kampioen met SC Woerden. In het hol van de leeuw in een razend spannende wedstrijd voor ongeveer 2500 mensen omringd achter de reclameborden (voor mijn gevoel waren het er 15.000) scoorden wij in de 78e minuut en schreven geschiedenis. Mijn benen trilden helemaal, ik was alleen maar bezig met mijn spel en had een opdracht: alles geven voor dat moment, het moment dat je het fluitsignaal hoort. Wij konden geen fout meer maken, en wijzend naar mezelf kon en mocht ik geen fout maken. Want een fout kon fataal zijn, ik kon de schlemiel van de middag zijn, maar ook van het seizoen. Deze kans zou ik nooit meer krijgen om met SC Woerden deel uit te kunnen maken van een stukje geschiedenis, en wat voor geschiedenis….

SC Woerden speelde in het seizoen 2008/09 voor het eerst in haar bestaan in 1e klasse  KNVB. Dat gevoel vergeet ik nooit meer, want ik wachtte al 17 jaar om ooit kampioen te worden en die dag was aangebroken. Heb altijd in een selectie elftal gespeeld maar was nog nooit kampioen geworden. Je kan raden wat het met je doet: voor het eerst in je leven kampioen worden, uitgerekend in de laatste wedstrijd en nog wel tegen een tegenstander die op dat moment ook kampioen kon worden en nogwel voor eigen publiek. Zoveel druk en spanning had ik nog nooi in mijn leven gevoeld.

 

Afgelopen weekend speelde Orduspor de laatste wedstrijd van de play offs in de Turkse Birinci Lig (1e divisie) voor een ticket naar de Ere Divisie van Turkije (Spor Toto Super Lig). Na Mersin idman yurdu  en Samsunspor kon Orduspor als 3e en laatste club promoveren naar de Ere divisie van Turkije. Orduspor dat in 1967 werd opgericht bestaat pas 44 jaar en schreef geschiedenis toen zij in het seizoen 1978/79 alle vier de uitwedstrijden van de grote vier van Turkije (BeşiktaşFenerbahçeGalatasaray en Trabzonspor) won. Nog nooit heeft een andere club dit kunnen doen. Daarnaast speelde deze club in het seizoen 1979/1980 in de UEFA cup en won als enige Turkse club een wedstrijd in Europa. Even terug het is 29-5-2011, Orduspor speelt tegen Gaziantep BSB in Ankara. Geloof het of niet in het stadion was er geen supporter van de tegenstander te bekennen alles was gekleurd in wit en paars de clubkleuren van Orduspor. Dit team kon na 25 jaar weer geschiedenis schrijven door deze grote finale te winnen. Weliswaar was het een play off maar dit voelde voor heel veel voetbal liefhebbers waarvan de roots in Ordu liggen als een finale, het leek net of de WK finale werd gespeeld. Het zou toch niet? Dit kan toch niet waar zijn? Ik droomde al dagen over dit moment. Alle verhalen die ik van mijn vader hoorde over de successen van deze club (fusie van 5 amateur clubs) leken wel op fabeltjes. Ik besefte eerst niet wat dit betekende maar toen ik de 11 mannen op het veld zag komen en al die toe juichende supporters zag dacht ik:  Ik moet er niet aan denken dat zij vandaag winnen en opnieuw geschiedenis schrijven. De wedstrijd was begonnen Orduspor begon goed maar Gaziantepspor was technisch beter. In de 15e minuut sprong ik uit mijn stoel met mijn handen op mijn achterhoofd en maakte een gekke sprong naar de TV, want er werd door de spits van Orduspor op de lat gekopt. Ik denk dat ik de eerste helft maar 10 minuten op mijn stoel heb gezeten zo gespannen was ik

De 2e helft was begonnen, terwijl ik in mijn Orduspor tenue op het puntje van  mijn stoel zit voel ik de klok verder tikken. Wij bevinden ons al in de 70e minuut. Beiden partijen zijn voorzichtig, hoewel Gaziantep BSB het spel technisch beter beheerst is het Orduspor die met strijd en felheid steeds met pressie de bal weer terug verovert. Het lijkt wel of alle spelers van Orduspor precies weten wat er zal gebeuren als zij verzwakken. Maar zowel ik, vader en broer beseffen dat niemand 90 minuten lang pressievoetbal kan spelen.  Maar ik geloof mijn ogen niet, deze mannen zijn getrainde soldaten. Ze worden  maar niet moe terwijl de klok de 85e minuut aanwijst. Ik schat de kansen zeer minimaal als het op penalty’s aankomt. De tegenstander heeft technisch betere spelers die bij penalty’s de bal van 11 meter erin kunnen prikken zonder te kijken. De klok tikt door…..de 88e minuut….een bal wordt onderschept…..met een sliding speelt de speler van Orduspor  Irfan in, die gezien wordt als de Messi van dit elftal….hij loopt even met de bal en geeft nog net op tijd de pass op de spits Ahmet Kuru die nog net geen buitenspel loopt. Inmiddels staan mijn vader, broer  en ik op onze benen. We zitten  zo dicht op elkaar dat ik de adem van mijn vader kan ruiken. Op dat moment lopen er 7 spelers achter de man die recht op de keeper af loopt….het zal toch niet ….het zal toch niet…..en met zijn linker schuift hij de bal naast de doelman die via een lig beweging de bal nog probeert te pareren. Ik zie de bal rollen en kijk naar de bal ….als hij maar in het doel rolt….hij rolt en rolt…..  mijn hele lichaam trilt. Ik spring van mijn stoel en het gejuich van mijn vader is 3 straten verder te horen.

Dansend met mijn broer en schreeuwend van vreugde krijg ik van mijn vader een stoot tegen mijn schouder. Ik begreep het gelijk, mijn vader was zo blij dat hij niet wist wat hij moest doen en uit vreugde kon hij na 25 jaar de verlossende stoot uitdelen. Maar goed, terug naar de aftrap. Dit kon toch niet fout gaan? Er waren nog 2 minuten te spelen en er kwamen 2 minuten blessure tijd bij…het was een race tegen de klok, hij wilde maar niet sneller gaan tikken de 2 minuten blessure tijd waren verstreken en ik stond op het punt mijn vuvuzela te pakken en keihard te blazen. Het was al inmiddels de 93e minuut maar nog geen fluitsignaal….wij kijken elkaar aan mijn vader is gespannen zo heb ik hem nog nooit gezien, mijn broer kan niet wachten totdat hij tegen mij aan kan vliegen en een sigaret kan roken om de emoties te laten zinken…Het is inmiddels bijna de 94e minuut en het eindsignaal dat 25 jaar lang op zich had laten wachten deed wat hij moest doen: het verlossende fluitsignaal, net zoals in 2008 toen wij met 1-0 voor stonden en kampioen konden worden. De spanning van deze wedstrijd is niet te beschrijven maar. Ik kreeg een flash back en mijn lichaam trilde net als in 2008. Ik herkende dit gevoel,  de vreugde en de emotie dit was……. dit had ik eerder meegemaakt…………….. ”het gevoel om kampioen te zijn”………


Klik hier voor een video impressie

 

One thought on “Het gevoel om kampioen te zijn !!

  1. buy winstrol

    Nou , dat is mijn eerste check out om http://www.serkansert.nl ! Wij zijn een groep van vrijwilligers en het starten van een nieuw initiatief in een regionale gemeenschap in exact dezelfde niche . Uw blog verstrekt ons waardevolle informatie aan te werken. Je hebt een geweldige taak gedaan !

Geef een reactie

Your email address will not be published. Required fields are marked *